Lata 1983-1984

• 19 kwietnia 1983 – Po raz pierwszy po II wojnie światowej organizowane są uroczyste obchody związane z 40-stą rocznicą wybuchu powstania w getcie warszawskim; na obchody przybywa delegacja Żydów niemieckich; wśród nich znajduje się Zygmunt Nissenbaum wraz z żoną Sonją i synem Gideonem; po zakończeniu części oficjalnej udają się wspólnie na cmentarz na Bródnie, gdzie pochowani są członkowie rodziny Z. Nissenbauma; okazuje się, że cmentarz jest całkowicie zdewastowany; Zygmunt Nissenbaum podejmuje decyzję o utworzeniu fundacji, która zajmie się renowacją cmentarza na Bródnie; przyjmie ona nazwę „Fundacji Rodziny Nissenbaumów”. Rok 1983 uważa się nieoficjalnie za rok powstania Fundacji, chociaż jej formalne zarejestrowanie i przyjęcie statutu nastąpiło w 1985 r.
• sierpień – Zygmunt Nissenbaum zwraca się z wnioskiem do Urzędu d.s. Wyznań o zgodę na przeprowadzenie renowacji cmentarza na Bródnie; Hotel Victoria staje się pierwszym oficjalnym biurem przyszłej Fundacji Rodziny Nissenbaumów
• marzec 1984 – Zygmunt Nissenbaum spotyka się z gen. Mieczysławem Dębickim – ówczesnym Prezydentem Warszawy – w sprawie upamiętnienia i zagospodarowania Umschalgplatzu przy ul. Stawki; deklaruje gotowość ratowania cmentarza.
• kwiecień 1984 – Sejm PRL uchwala „Ustawę o fundacjach”, która umożliwi oficjalne tworzenie tej nieznanej dotychczas w PRL instytucji
• 16 sierpnia 1984 – Z inicjatywy Zygmunta Nissenbauma Związek Religijny Wyznania Mojżeszowego w Polsce występuje do Urzędu d.s. Wyznań z wnioskiem o zmianę decyzji z 1966 r. o przeznaczeniu byłego cmentarza żydowskiego na Bródnie na park miejski
• 7 września 1984 – Urząd d.s. Wyznań wydaje Fundacji zgodę na uporządkowanie cmentarza na Bródnie
• październik 1984 – Fundacja rozpisuje konkurs architektoniczny na uporządkowanie i zagospodarowanie cmentarza na Bródnie.